Skip to content

Warianty SLCO1B1 i miopatia indukowana przez statyny – badanie genomewidów czesc 4

3 miesiące ago

466 words

Podczas średniego okresu obserwacji wynoszącego 5 lat, 24 przypadki miopatii (10 wyraźnych plus 14 początków) zidentyfikowano wśród 10 269 uczestników, którzy zostali przypisani do otrzymania 40 mg symwastatyny (z 23 przypadkami zidentyfikowanymi podczas uczestniczenia w badaniu przez uczestników) statyny) w porównaniu z 12 przypadkami (4 wyraźne plus 8 początków) wśród 10 267 osób, którym przydzielono placebo (3 przypadki zidentyfikowano, gdy uczestnicy przyjmowali statyny niestacjonarne). DNA ekstrahowano z 19 856 uczestników (97%), a SNPs rs4149056 i rs2306283 w SLCO1B1 z powodzeniem genotypowano u 16 664 uczestników, którzy określili się jako posiadający europejski pochodzenie. Spośród tych uczestników przetestowaliśmy skojarzenia dwóch SNP z ryzykiem miopatii i obniżeniem poziomu cholesterolu LDL. Analiza statystyczna
Standardowe testy 1-stopni swobody (df) (trend) i 2-df (genotypowe) skojarzeń z genotypem oraz iloraz szans szans na miopatię z regresji logistycznej obliczono za pomocą SAS (SAS Institute, wersja 8) i PLINK (wersja 1.00) .23 W przypadku asocjacji z całym genem niepoprawione wartości P mniejsze niż 5 × 10-7 uważano za silne dowody na związek, podczas gdy wartości pomiędzy 5 × 10-5 i 5 × 10-7 uważa się, że dostarczają jedynie umiarkowanych dowodów.24 Haploview zastosowano do oszacowania nierównowagi powiązania i wyników powiązania działki.25 Częstotliwości haplotypów i związane z nimi ryzyko oszacowano przy użyciu pakietu haplots.26 w R.27. Pozycje fizyczne i allele wyrażono w kategoriach przedni nić referencyjnego ludzkiego genomu (National Center for Biotechnology Information [NCBI] build 36), o ile nie zaznaczono inaczej. Ensembl wersja 46, NCBI dbSNP build 127, a opublikowane raporty12,28, 29 zostały użyte do sklasyfikowania lokalizacji SNP i statusu kodowania. Ryzyko związane z miopatią z 80 mg symwastatyny na dobę oszacowano za pomocą analizy okresu użytkowania; uczestnicy, którzy przyjmowali amiodaron w punkcie wyjściowym zostali wykluczeni, ponieważ ich dawka symwastatyny została następnie zmniejszona ze względu na wysokie ryzyko miopatii. (Dalsze szczegóły można znaleźć w sekcji Metody w dodatkowym dodatku).
Wyniki
Charakterystyka uczestników
Tabela 1. Tabela 1. Względne ryzyko wystąpienia miopatii powiązanej z wybraną wyjściową charakterystyką wśród 6031 uczestników Przypisano 80 mg Simvastatin Daily w badaniu SEARCH. Stwierdzono, że stosowanie amiodaronu w punkcie wyjściowym wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia określonej lub początkowej miopatii wśród uczestników, którym przypisano przyjmowanie 80 mg symwastatyny na dobę w badaniu SEARCH, 11, przy względnym ryzyku 8,8 (95% przedział ufności [CI] 4.2 do 18.4) podczas pierwszego roku obserwacji (Tabela 1). Po wykryciu tego związku we wczesnej fazie badania uczestnicy przyjmujący amiodaron, którym przydzielono przyjmowanie 80 mg symwastatyny, zostali włączeni w leczenie symwastatyną w dawce 20 mg, co może tłumaczyć mniej ekstremalne względne ryzyko obserwowane później w przypadku jednoczesnego stosowania amiodaronu. Zaobserwowaliśmy również niewielki wzrost ryzyka wystąpienia miopatii u starszych uczestników i kobiet, a także u osób z zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów przyjmujących antagonistów wapnia w punkcie wyjściowym.
Studium stowarzyszenia Genomewide
Tabela 2
[przypisy: triderm masc, alarm wybudzeniowy, vibin mini skutki uboczne ]

0 thoughts on “Warianty SLCO1B1 i miopatia indukowana przez statyny – badanie genomewidów czesc 4”

  1. [..] odnosnik do informacji w naukowej publikacji odnosnie: opieka paliatywna[…]

Powiązane tematy z artykułem: alarm wybudzeniowy triderm masc vibin mini skutki uboczne