Skip to content

Warianty SLCO1B1 i miopatia indukowana przez statyny – badanie genomewidów ad 8

4 miesiące ago

545 words

Natomiast ryzyko miopatii może być znacznie zwiększone u pacjentów, którzy przyjmują 80 mg symwastatyny na dobę (i kilka innych dużych schematów statyn), a także u tych, którzy również otrzymują pewne inne leki2-4 (np. Cyklosporynę i , jak znaleźliśmy w SEARCH, amiodarone11). Dlatego stosowanie tych leków u osób, które przyjmują tak wysokie dawki statyn i które mają allel C polimorfizmu rs4149056 może powodować szczególnie wysokie ryzyko miopatii (Ryc. 2). SLCO1B1 koduje organiczny polipeptyd OATP1B1 transportujący aniony, który pośredniczy w wychwycie wątrobowym różnych leków, w tym większości statyn i kwasów statynowych.12 W kilku badaniach klinicznych badano związki między genotypami SLCO1B1 rs4149056 a farmakokinetyką statyn.12 Chociaż nie wszystkie te badania dały znaczące wyniki wspólne dowody wskazują, że statyny we krwi są wyższe u ludzi z allelem C (Tabela 6 w Dodatku Uzupełniającym). W pięciu z tych badań zbadano również haplotypy rs4149056 i rs2306283 i, w postaci agregatów, sugerują, że wariant G rs2306283 wiąże się z niższymi stężeniami statyny (dane nie przedstawione), co jest zgodne z niższym ryzykiem miopatii obserwowanym w badaniu SEARCH. Można również oczekiwać, że warianty genetyczne, które spowalniają wątrobowy pobór statyny, zmniejszą jej wpływ na obniżenie poziomu cholesterolu. Nasze dane z badania Heart Protection 22 potwierdzają, że te warianty powodują niewielkie różnice w ilości obniżenia cholesterolu LDL wytwarzanego przez symwastatynę.
Panel Illumina HumanHap300-Duo został oszacowany na podstawie próbek HapMap CEU, aby zapewnić około 75% pokrycia genomowego przy r2.0,8 dla wspólnych SNPs u osób o europejskim pochodzeniu (patrz sekcja Metody w Dodatkowym dodatku). Biorąc pod uwagę liczbę pacjentów i kontrolnych, niniejsze badanie asocjacji genomewidu miało tylko około 50% mocy do wykrycia ilorazów szans około 4 dla typowych wariantów przy nieskorygowanej wartości P mniejszej niż 5 x 10-7. W związku z tym nie można wykluczyć istnienia innych wariantów genetycznych niosących względne ryzyko miopatii w zakresie od 2 do 4. Geny z wcześniejszymi dowodami powiązań z miopatią mogą być zamiast tego uważane za kandydatów, którzy wymagają mniej skrajnych wartości P, aby dostarczyć dobrych dowodów na związek. Tabele 4 i 5 w Dodatkowym dodatku zawierają około 100 takich SNP, które reprezentują około 1/3000 ekranu genomu; dlatego wartość P mniejsza niż 1,5 × 10-3 (tj. 3000 × 5 × 10-7) może być uznana za istotną dla tych kandydatów. Jednakże nie uzyskano takich wartości P dla żadnego z SNP badanych w tych regionach.
Podsumowując, to badanie genomewidów zidentyfikowało powszechne warianty genetyczne w SLCO1B1, które są związane z istotnymi zmianami w ryzyku miopatii wywołanej simwastatyną. Te odkrycia prawdopodobnie będą miały zastosowanie do innych statyn, ponieważ miopatia jest efektem klasowym, a polimorfizmy SLCO1B1 wpływają na poziomy krwi kilku statyn. Ponadto, te warianty mogą mieć znaczenie dla działania innych klas leków transportowanych przez OATP1B1 (np. Doustny środek hipoglikemiczny repaglinid32). W związku z tym genotypowanie polimorfizmów SLCO1B1 może być przydatne w przyszłości do dostosowywania zarówno dawki statyny, jak i monitorowania bezpieczeństwa (szczególnie, gdy statyny są stosowane w połączeniu z pewnymi innymi lekami i podczas pierwszego roku leczenia, gdy bezwzględne ryzyko miopatii jest największe ) w celu bezpieczniejszego i skuteczniejszego czerpania korzyści z leczenia statynami
[podobne: reparil tabletki, sanatorium nad kryniczanką, gesia stopka ]

0 thoughts on “Warianty SLCO1B1 i miopatia indukowana przez statyny – badanie genomewidów ad 8”

Powiązane tematy z artykułem: gesia stopka reparil tabletki sanatorium nad kryniczanką