Skip to content

Warianty SLCO1B1 i miopatia indukowana przez statyny – badanie genomewidów ad 7

1 miesiąc ago

18 words

Gdy oba warianty rozpatrywano łącznie, redukcje były o 1,28 . 0,25% mniejsze na kopię allelu rs4149056 C (P <0,001) i 0,62 . 0,18% większe na kopię allelu rs2306283 G (P <0,001). Ogólnie rzecz biorąc w badaniu dotyczącym ochrony serca wystąpiły 23 określone lub początkowe przypadki miopatii u uczestników, którzy przyjmowali przypisane im 40 mg symwastatyny, w porównaniu z 9 przypadkami wśród uczestników, którzy zostali przypisani do przyjmowania placebo i nie stosowali niestacjonarnej statyny. W związku z tym, w przeciwieństwie do SEARCH, tylko około połowa przypadków miopatii wśród uczestników przyjmujących symwastatynę w badaniu Heart Protection Studi prawdopodobnie była wynikiem leczenia statynami. Mimo to, porównanie w badaniu Heart Protection pomiędzy 21 genotypowanymi uczestnikami z miopatią, którzy brali 40 mg simwastatyny i 16 643 genotypowymi kontrolami bez miopatii potwierdziło, że SNP rs4149056 jest związane z miopatią (P = 0,004), chociaż z mniejszą liczbą skrajne ryzyko względne 2,6 (95% CI, 1,3 do 5,0) na kopię allelu C. Tak duża liczba genotypowanych osób bez miopatii zapewnia alternatywną populację kontrolną dla przypadków SEARCH, dając iloraz szans dla miopatii na poziomie 4,7 (95% CI, 3,5 do 6,4) na kopię allelu rs4149056 C, przy jeszcze mniejszej wartości P 3 × 10-28. Porównania z wcześniejszymi badaniami
Zgodnie z naszą wiedzą żadne wcześniej opublikowane badanie nie dostarczyło statystycznie rozstrzygających dowodów na powiązanie wariantów genetycznych z miopatią wywołaną statyną (Tabela 4 w Dodatku uzupełniającym). W badaniu ośmiu kandydujących genów u 10 osób z miopatią i 26 kontrolnymi, odnotowano związek z SNP SLCO1B1, 17 ale wyniki te nie były statystycznie solidne po korekcie dla wielokrotnych porównań. W niniejszym badaniu nie zaobserwowano istotnego związku miopatii i SNP w żadnym z innych genów, o których wcześniej informowano, że są związane z miopatią (tabela 4 w dodatkowym dodatku) lub farmakokinetyką statyny (tabela 5 w dodatkowym dodatku). W szczególności nie stwierdzono istotnego związku miopatii z 20 genotypowanymi i 11 przypisanymi SNP w genie CYP3A4, który bierze udział w klirensie symwastatyny30 (tabela 2b w dodatkowym dodatku). Doniesiono, że 10% osób z miopatią indukowaną statyną, którzy zostali skierowani do badań genetycznych, było lub było nosicielami jednej z trzech odziedziczonych miopatii metabolicznych (choroba McArdle a, niedobór palmitoilotransferazy karnitynowej II lub niedobór deaminazy mioadenylowej), 31 ale nie zaobserwowaliśmy istotnego związku między miopatią a SNP w tych genach (tabela 5 w dodatkowym dodatku).
Dyskusja
Dostarczamy przekonujących dowodów, że co najmniej jeden typowy wariant genu SLCO1B1 istotnie zmienia ryzyko miopatii indukowanej symwastatyną. U pacjentów przyjmujących od 20 do 40 mg symwastatyny na dobę (lub standardowych dawek innych statyn) częstość występowania miopatii wynosi zazwyczaj tylko około na 10 000 pacjentów rocznie4, a wpływ tych wariantów genów na bezwzględne ryzyko miopatii jest prawdopodobnie być małym (o czym świadczą nasze wyniki wśród uczestników badania Heart Protection)
[więcej w: spóźniająca się miesiączka, dulcobis ulotka, ihit warszawa ]

0 thoughts on “Warianty SLCO1B1 i miopatia indukowana przez statyny – badanie genomewidów ad 7”

Powiązane tematy z artykułem: dulcobis ulotka ihit warszawa spóźniająca się miesiączka